Norweski dramat polskich rodziców

Norweski dramat polskich rodziców

Dodano 1
Henryk E. Malinowski

„Barnevernet” – to słowo, które u cudzoziemców w Norwegii wywołuje dreszcze. Ta instytucja odbiera bowiem dzieci rodzicom. Często niesłusznie i na zawsze. A w tle są miliardy, które zarabiają prywatne domy opieki.

Gestapo”, „państwowi porywacze dzieci” – to tylko niektóre określenia, jakich imigranci w Norwegii używają wobec tamtejszej służby zajmującej się ochroną dzieci. Barneverntjenesten (zwana skrótowo Barnevernet) zapracowała na złą sławę. Ma chronić najmłodszych przed przemocą domową i - jak wynika z oficjalnych danych – w Norwegii jest potrzebna. Statystyki wskazują, że w tym pięciomilionowym kraju przemocy od najbliższych doznaje ponad 150 tys. dzieci. W dzieciństwie z psychiczną przemocą styka się co szósta dziewczynka i co dziewiąty chłopiec.

Norweska służba często zabiera jednak dzieci rodzicom, którzy niczego złego się nie dopuścili. Najgorzej mają imigranci. Urzędnicy utrudniają im kontakt z odebranymi dziećmi, zakazują rozmów w ojczystym języku, pytań o uczucia lub tłumaczenia sytuacji.

Dziś 50 polskich dzieci tkwi w norweskich ośrodkach lub rodzinach zastępczych, ale ta liczba może być dużo większa. – Władze norweskie nie informują nas o przejęciu opieki nad polskimi dziećmi. To przypadki zgłoszone nam przez rodziców – mówi Sławomir Kowalski, polski konsul w Oslo. (…)

Okładka tygodnika Do Rzeczy: 22/2015
Cały artykuł dostępny jest w 22/2015 wydaniu tygodnika „Do Rzeczy”
Zamów w prenumeracie lub w wersji elektronicznej:
/ dtc
 1
  • MICHAL IP
    FAKT .
    Dodaj odpowiedź 0 0
      Odpowiedzi: 0

    Czytaj także