Historia6 sierpnia, niedziela. Trwa rzeź Woli, giną tysiące ludzi

6 sierpnia, niedziela. Trwa rzeź Woli, giną tysiące ludzi

Powstanie Warszawskie dzień po dniu
Powstanie Warszawskie dzień po dniu / Źródło: Wikimedia Commons / Powstanie warszawskie / Źródło: Wikimedia Commons/DoRzeczy.pl
Dodano 83
Od 5 do 7 sierpnia 1944 roku, na Woli i Ochocie Niemcy mordują kilkadziesiąt tysięcy cywilów. Oddziały pod dowództwem Heinza Reinefartha zabijają wszystkich mieszkańców – bez względu na wiek i płeć. Jednocześnie w Warszawie utrwala się podział walczącego miasta na trzy części – „Śródmieście”, „Południe” i „Północ”.

W dniach 5-7 sierpnia 1944 roku, oddziały hitlerowców mordują, gwałcą, kradną mienie Warszawiaków i podpalają domy. Jak przypomina Instytut Pamięci Narodowej, rzezi dokonywała grupa uderzeniowa pod dowództwem oficera SS Heinza Reinefahrta. Po zabiciu kilkudziesięciu tysięcy mieszkańców Woli, Niemcy zaczną w następnych dniach rzeź na Ochocie.

"5 sierpnia 1944, po ewakuacji Szpitala Wolskiego przez Niemców, a także dniach 6 i 7 sierpnia, wojsko stojące w Szpitalu Wolskim grabiło nasze magazyny, zabierając żywność, ubrania chorych, walizki i futra" – przywołuje wspomnienia z tego dnia Lucyna Lange (źródło Ośrodek Badań nad Totalitaryzmami im. Witolda Pileckiego/IPN).

"Żołnierz niemiecki ogłosił z ambony, iż ranni mają zostać w kościele. O ile wiem, nikt z pozostałych wtedy nie odnalazł się, Kucharski mi mówił, iż zostali rozstrzelani" – opisuje inny świadek tych wydarzeń Józefa Marczak vel Marczyńska (źródło Ośrodek Badań nad Totalitaryzmami im. Witolda Pileckiego/IPN).

"Śródmieście”, „Południe” i „Północ"

Szóstego dnia powstania, utrwala się podział walczącego miasta na trzy części – Grupa Północ obejmuje rejon cmentarzy, Stare Miasto, Żoliborz i Kampinos; Śródmieście jest połączone z Powiślem i Czerniakowem; Grupa Południe obejmuje Mokotów wraz z Sadybą oraz Lasy Kabackie i Chojnowskie. Powstańcy z Mokotowa odzyskują łączność ze Śródmieściem – w nocy z 5 na 6 sierpnia, kanałami ze Śródmieścia przedostaje się na Mokotów komendantka składnicy meldunkowej w Al. Jerozolimskich, Elżbieta Ostrowska „Ela”.

Od godziny 6 rano rusza natarcie oddziałów oficera SS Heinza Reinefahrta na cmentarze, z których Niemcy najpierw wypierają Powstańców, ale wkrótce oddziały ze zgrupowania „Radosław” odbijają cmentarze Ewangelicki i Kalwiński.

Tego dnia następuje ewakuacja Komendy Głównej AK i Delegatury z dotychczasowej siedziby w fabryce Kamlera na Woli w kierunku Starego Miasta. Nowa siedziba Komendy Głównej mieści się teraz w szkole przy ul. Barokowej 6.

Wobec braku broni i amunicji XI zgrupowanie kpt. Gustawa Billewicza „Sosny” wycofuje się z rejonu browarów przy Grzybowskiej do gmachu Sądów na Lesznie. Stąd w następnych dniach przechodzi na Stare Miasto.

Do Śródmieścia, po ciężkich walkach, wycofują się z Woli oddziały pod dowództwem kpt. Wacława Stykowskiego „Hala”. Obsadzają m.in. zabudowania browaru Haberbuscha i Schielego przy ul. Ceglanej. Dzięki zapasom jęczmienia, magazyny browaru poprawiają sytuację Powstańców i ludności cywilnej, którzy cierpią z powodu braku żywności. W Śródmieściu zaczyna też działać Harcerska Poczta Polowa, którą kieruje ppor. hm. Przemysław Górecki „Kuropatwa”.

Tekst powstał na podstawie materiałów Muzeum Powstania Warszawskiego

/ Źródło: DoRzeczy.pl / Muzeum Powstania Warszawskiego/1944.pl/Zbrodnia Niemiecka w Warszawie 1944 r. (WYDAWNICTWO INSTYTUTU ZACHODNIEGO POZNAŃ)/sppw1944.org

Czytaj także

 83
  • Kurierzy IP
    Kurierzy AK wysłani do sztabu Rokossowskiego zostali aresztowani przez NKWD.
    Dodaj odpowiedź 9 0
      Odpowiedzi: 0
    • lotnik IP
      Brak zgody Stalina na korzystanie przez alianckie samoloty z radzieckich lotnisk na prawym brzegu Wisły czynił loty ze zrzutami dla Warszawy szczególnie trudnymi i ryzykownymi.
      Dodaj odpowiedź 10 0
        Odpowiedzi: 0
      • Winston IP
        Churchill już 3 sierpnia nakazał bezzwłoczne rozpoczęcie przygotowań do lotów z dostawami dla Warszawy oraz naciskał na dowództwo RAF, aby udzieliło powstańcom wszelkiej możliwej pomocy.
        Dodaj odpowiedź 9 0
          Odpowiedzi: 0
        • Tatar IP
          Jednym z współtwórców planu „Burza” był gen. Stanisław Tatar, od września 1943 r. do kwietnia 1944 r. szef Oddziału III Operacyjnego KG AK, a później w Londynie zastępca szefa sztabu naczelnego wodza ds. krajowych. Tatar towarzyszył Mikołajczykowi w podróży do Moskwy w październiku 1944 r
          Dodaj odpowiedź 10 0
            Odpowiedzi: 0
          • Kapitan IP
            Mikołajczyk, przebywający w Moskwie od 30 lipca, próbował przekonać sowieckiego dyktatora do pomocy powstańcom. Odczytał mu depeszę wysłaną z Warszawy przez kapitana Konstantina Kaługina, funkcjonariusza sowieckiego wywiadu, przebywającego przy dowództwie AK w Warszawie. „Jestem w osobistym kontakcie z kierownictwem garnizonu Warszawy, który prowadzi bohaterską partyzancką walkę za ojczyznę przeciwko hitlerowskim bandytom. Po zorientowaniu się w ogólnej sytuacji wojennej doszedłem do wniosku, że pomimo bohaterskiej postawy wojska i ludności w mieście istnieją następujące potrzeby, pokrycie których pozwoliłoby przyspieszyć zwycięstwo w walce z naszym wspólnym wrogiem. Potrzebują: amunicji do broni automatycznej, granatów i kb. ppanc. Uprzejmie proszę, skierujcie ogień artylerii na Ogród Saski, Aleje Jerozolimskie, jako główne drogi ruchu wojsk niemieckich. Nieprzyjaciel bombarduje z lotnisk Okęcie i Bielany.

            Bohaterska ludność Warszawy wierzy, że za kilka godzin nadejdzie wasza zbrojna pomoc. Proszę o pomoc w nawiązaniu łączności z marszałkiem Rokossowskim.

            Kapitan Konstanty Kaługin
            Dodaj odpowiedź 8 0
              Odpowiedzi: 0

            Czytaj także