Historia7 września 1944. "Zostać czy opuszczać dom?"

7 września 1944. "Zostać czy opuszczać dom?"

Powstanie Warszawskie dzień po dniu
Powstanie Warszawskie dzień po dniu / Źródło: Wikimedia Commons / Powstanie warszawskie / Źródło: Wikimedia Commons/DoRzeczy.pl
Dodano 10
"Jest to najbardziej doniosłe dla wszystkich rodzin w Warszawie. Radzimy: tak długo jak tylko jest możliwe trzymać się domu, w którym się mieszka" –  czytamy w Biuletynie Informacyjnym z 7 września 1944 roku. Tego dnia cywilne władze powstańcze upoważniają zarząd PCK do porozumienia się z dowództwem niemieckim w sprawie ewakuacji z miasta starców i dzieci oraz chorych.

„Śródmieście i Powiśle w ciężkim ogniu” – relacjonują Powstańcy w „Biuletynie”. Po pacyfikacji Powiśla, lotnisko niemieckie bombarduje nieustannie rejon miasta pomiędzy Marszałkowską a Nowym Światem, Chmielną i Świętokrzyską. Największych zniszczeń doznają okolice Placu Napoleona.

W czwartek 7 września oddziały niemieckie nacierają z Powiśla na Nowy Świat, z Ogrodu Saskiego i pl. Żelaznej Bramy na Królewską i pl. Grzybowski. Niemcy chcą odciąć północną część Śródmieścia od południowej. Trzykrotnie tego dnia szturmuje Al. Jerozolimskie od strony hotelu „Polonia” oraz ulice Nowogrodzką, Widok i Chmielną. Udaje im się zniszczyć barykadę w Alejach Jerozolimskich osłaniającą szlak komunikacyjny i obsadzić szereg domów w Alejach, przy Nowogrodzkiej i w pobliżu Marszałkowskiej. W ten sposób, hitlerowcy przejmują kontrolę nad skrzyżowaniem Alei Jerozolimskich i Marszałkowskiej.

Trwa też intensywny ostrzał artyleryjski Mokotowa – w rejonie ulic Odyńca, Ursynowskiej, Racławickiej, Tenisowej i Misyjnej. Na Dolnym Mokotowie toczą się zacięte walki w rejonie ul. Promenady, Dolnej i Konduktorskiej.

7 września, cywilne władze powstańcze upoważniają zarząd PCK do porozumienia się z dowództwem niemieckim w sprawie ewakuacji z miasta starców i dzieci oraz chorych. W toku pertraktacji z gen. Rohrem czas wyjścia ludności, skłonnej do opuszczenia Warszawy, ustala się na dni 8 i 9 września, w godz. 12.00-14.00.

"Zostać czy opuszczać dom?" – pytają autorzy "Biuletynu Informacyjnego", analizując sytuację mieszkańców stolicy. "Jeśli dom zburzony – szukać schronienia w najbliższym rejonie. Wędrówki ludności z jednej dzielnic do drugiej utrudniają prowadzenie walk. Szukanie »spokojnych miejsc« jest niestety złudzeniem, wobec przerzucania się działań i ognia z jedne dzielnicy do drugiej. Natomiast pozostający w domu lub w bliski sąsiedztwie mają szanse przetrwania okresu największego ognia” – czytamy dalej.

Tekst powstał na podstawie materiałów z Muzeum Powstania Warszawskiego.

/ Źródło: DoRzeczy.pl / Muzeum Powstania Warszawskiego/1944.pl/Zbrodnia Niemiecka w Warszawie 1944 r. (WYDAWNICTWO INSTYTUTU ZACHODNIEGO POZNAŃ)/sppw1944.org/pwpw.pl

Czytaj także

 10
  • zygzak IP
    Treść została usunięta
    Dodaj odpowiedź 2 6
      Odpowiedzi: 1
    • Austeria IP
      Bardzo humanitarnie potraktowali Niemcy warszawiaków po upadku powstania. Moja rodzina mieszkająca na ul. Pańskiej w Śródmieściu, trafiła do obozu w Pruszkowie. Babcia z 14-nim synem, chorym na czerwonkę (wraz z innymi pomagał kopać rowy przeciwczołgowe i napił się wody z kranu, woda nie była uzdatniana) była skierowana do pociągu, kierunek Auschwitz. Mama młoda dziewczyna odciągana była gdy podpierała z drugiej strony chorego brata w stronę tych do robót w Niemczech.
      W obronie tych trzech stanął rudy Niemiec i nawet wyciągnął pistolet, bo kolega nie chciał ustąpić.
      Na szczęście Niemcy uciekli, bo Rosjanie stali po drugiej stronie Wisły. pojawili się okoliczni chłopi, którzy zabierali warszawiaków do swoich domach, niestety nie było penicyliny i 14 latek na wsi zmarł. Niemcy do dziś nie rozliczyli się z nami za olbrzymie straty ludzkie i materialne, a słowa przepraszam, to puste słowa, bo to nie było nadepnięcie na odcisk przecież, dlatego nie wierzę w skruchę ani zmianę w mentalności narodu niemieckiego! Oczywiście są chlubne wyjątki i one wiedzą jakie to były straszne czasy i jaki bezmiar win!
      Dodaj odpowiedź 4 1
        Odpowiedzi: 0
      • Kiliński IP
        Żołnierze batalionów Kiliński, Gustaw i oddziału mjr Włodzimierza Zawadzkiego odpierają ataki, utrzymując dotychczasowe pozycje.
        Dodaj odpowiedź 10 0
          Odpowiedzi: 0
        • Kampinos IP
          Żołnierze Grupy Kampinos dowodzeni przez porucznika Dolinę spalili tartak oraz zlikwidowali ochraniający go oddział SS. Sukces ten zniweczył niemieckie plany budowy mostu na Wiśle.
          Dodaj odpowiedź 9 0
            Odpowiedzi: 0
          • 7 września 1944 IP
            Z meldunku sytuacyjnego w dzienniku bojowym Armii niemieckiej:

            Naszemu uderzeniu w centrum na zachód nieprzyjaciel stawia zacięty opór.
            Dodaj odpowiedź 9 0
              Odpowiedzi: 0

            Czytaj także