KrajZmarła prof. Barbara Otwinowska. Łączniczka PW, skazana w procesie Pileckiego

Zmarła prof. Barbara Otwinowska. Łączniczka PW, skazana w procesie Pileckiego

prof. Barbara Otwinowska
prof. Barbara Otwinowska / Źródło: PAP / Andrzej Hrechorowicz
Dodano 15
Zmarła prof. Barbara Otwinowska, badaczka polskiej literatury, działaczka społeczna i łączniczka Powstania Warszawskiego (ps. "Witek Błękitny"). Skazana w związku ze śledztwem i procesem rtm. Witolda Pileckiego i jego współpracowników. Miała 94 lata

– Urodziła się 11 czerwca 1924 r. w Toruniu, w rodzinie o tradycjach ziemiańskich i patriotycznych – Stefana i Zofii z Górskich. Do 1939 r. uczęszczała do Gimnazjum ss. Urszulanek we Lwowie. Po dwu latach przerwy uczyła się na tajnych kompletach u ss. Nazaretek w Warszawie, gdzie w maju 1944 r. zdała maturę. Od stycznia 1943 r. działała w szeregach AK, używając pseudonimu „Witek Błękitny”. Brała udział w Powstaniu Warszawskim jako łączniczka, sanitariuszka i wartowniczka w Kompanii Sztabowej 100 (WSOP). Po upadku powstania została wywieziona na roboty do Niemiec (Zagłębie Ruhry). – czytamy na stronie Instytutu Pamięci Narodowej.

IPN napisał także, że Wiosną 1945 r. Otwinowska "powróciła do kraju i podjęła pracę zarobkową, a we wrześniu 1945 r. rozpoczęła studia polonistyczne i romanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od kwietnia do maja 1947 r. utrzymywała w Warszawie kontakt ze swoim kuzynem Stanisławem Kuczyńskim ps. „August”, kurierem II Korpusu do rtm. Witolda Pileckiego, przybyłym nielegalnie do Polski w celu organizowania przerzutu rodzin oficerów II Korpusu do Berlina. Udzielała mu pomocy, przechowywała w swoim mieszkaniu przywiezione przez niego instrukcje oraz umożliwiła mu nawiązanie kontaktów organizacyjnych. Przed aresztowaniem mieszkała w Otwocku".

– 28 maja 1947 r. została zatrzymana przez UB w związku ze śledztwem i procesem rtm. Witolda Pileckiego i jego współpracowników pod zarzutem udzielania pomocy Stanisławowi Kuczyńskiemu. Prokuratura Wojskowa wydała nakaz jej aresztowania 7 czerwca 1947 r. Przeszła śledztwo w MBP i na X oddziale przy ul. Rakowieckiej. Wyrokiem WSR w Warszawie z dnia 30 września 1947 r. oraz z dnia 21 października 1948 r. została skazana (z art. 5 i 6 MKK) na 3 lata więzienia. Od maja 1949 r. była więziona w Zakładzie Karnym w Fordonie, skąd po odbyciu kary została zwolniona 7 czerwca 1950 r. Po zwolnieniu mieszkała w Warszawie. Powróciła na przerwane studia polonistyczne i w 1952 r. uzyskała magisterium na UW. Pracowała w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie, gdzie w 1967 r. uzyskała doktorat, a w 1975 r. habilitowała się, zaś w 1986 r. otrzymała profesurę filologii polskiej. Była badaczem literatury staropolskiej. Niezależnie od prac naukowych, zgodnych z wykształceniem i stanowiskiem naukowym, z wielkim poświeceniem i pasją zajmowała się historią działań niepodległościowych kobiet, ze szczególnym uwzględnieniem więźniarek Fordonu. Współredagowała miesięcznik „Nike” Środowiska Fordoniarek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. W 1992 r. wydała „Wiersze więzienne” Ireny Tomalakowej. Zebrała, opracowała oraz poprzedziła wstępem zbiór wierszy autorstwa więźniów politycznych „Przeciwko złu. Wiersze i piosenki więzienne 1944–1956” (Warszawa 1995), oraz wydała tom I „Zawołać po imieniu. Księga kobiet – więźniów politycznych 1944–1958” (Nadarzyn 1999). Działała w Społecznej Fundacji Pamięci Narodu Polskiego, w której pełniła funkcję Kanclerza Orderu „Polonia Mater Nostra Est”. Orderem tym, nadawanym od 1995 r. w kolejne rocznice uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791 r., odznaczane są i otrzymują tytuł Kawalera tegoż Orderu, osoby najbardziej zasłużone dla Narodu Polskiego – czytamy na ipn.gov.pl

Uhonorowana Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami – za udział w Powstaniu Warszawskim, Krzyżem AK, dwukrotnie Medalem Wojska oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym.

/ Źródło: ipn.gov.pl
/ mma
 15
  • Szacki IP
    Cześć Jej Pamięci. Kondolencje dla Rodziny.
    Dodaj odpowiedź 2 0
      Odpowiedzi: 0
    • wyborca IP
      I skazał ją wujek Jarosława K.
      Dodaj odpowiedź 2 7
        Odpowiedzi: 1
      • Monika Szafrańska IP
        Dodam jeszcze, że jestem całym sercem z Powstańcami Warszawskimi, bo Powstanie było Wielkie i Potrzebne. Nie rozumiem tylko dzielenia bohaterów na dobrych i złych. Tak z całą pewnością to tylko "Nil" , "Anoda" , "Pilecki" i może kilku innych nie podpisało. A inni podpisując nie zrobili nic złego. Oni chcieli w końcu żyć normalnie i być z rodziną. Po sześciu latach wojny. Każdy z Was by tak zrobił. Łatwo oceniać, gdy siedzi się przed kompem. Podobnie jest w ocenie tzw. "Żołnierzy wyklętych". To nie byli święci ludzie( patrz " Ogień" ) .
        Dodaj odpowiedź 1 8
          Odpowiedzi: 1
        • Monika Szafrańska IP
          No to jeśli po wyjściu z więzienia na Rakowieckiej wróciła na studia, to znaczy, że musiała podpisać lojalkę z UB bo inaczej nikt by jej na studia nie przyjął. Co prawacy? Macie swoich bohaterów? Każdy, kto cokolwiek osiągnął w tamtych czasach musiał podpisać. Wałęsa, Kaczyńscy, Macierewicz, Morawiecki, Pawłowicz itp itd. Ale potraficie oceniać tylko Wałęsę. Jeśli ktoś w tamtych czasach zdobywał wykształcenie i przede wszystkim tytuły naukowe to był umoczony. Jeśli wyjeżdżał na kursy i szkolenia za granicę to był umoczony, bo musiał zdobyć paszport. Co ciekawe, tylko Wałęsa nie musiał wyjeżdżać i żebrać o stopnie naukowe. Życzę więcej rozumu i wiedzy.
          Dodaj odpowiedź 1 13
            Odpowiedzi: 2
          • Tychik IP
            [*]
            Dodaj odpowiedź 0 0
              Odpowiedzi: 0
            • ANDRZEJ S LOBROW IP
              Wyrazy współczucia Rodzinie, a dla samej zmarłej, niech BÓG ja Trzyma przy Sobie za jej odwagę!
              Dodaj odpowiedź 4 0
                Odpowiedzi: 0
              • Łowca IP
                Cześć Jej Pamięci!!!
                Dodaj odpowiedź 11 0
                  Odpowiedzi: 0
                • LupaToBuc IP
                  Wielki smutek....
                  Dodaj odpowiedź 11 0
                    Odpowiedzi: 0

                  Czytaj także