Nasi w mediachKiedy należy krytykować papieża. Lisicki cytuje świętego

Kiedy należy krytykować papieża. Lisicki cytuje świętego

Papież Franciszek
Papież Franciszek / Źródło: PAP / EPA / ANGELO CARCONI
Dodano 154
Papież nie ma prawa niszczenia Kościoła i sam Kościół o tym naucza – powiedział w telewizji wSensie Paweł Lisicki, redaktor naczelny "Do Rzeczy".

W programie "Wierzę", poświęconym posłuszeństwu papieżowi, Lisicki mówił o książce zatytułowanej "Sumienie chrześcijańskie" autorstwa Johna Henry'ego Newmana, anglikańskiego pastora, który przeszedł na katolicyzm. Papież Franciszek właśnie ogłosił go świętym. – Cytaty z tej książki mogą być dla niektórych szokujące – ocenił dziennikarz.

Redaktor naczelny "Do Rzeczy" zacytował fragment, w którym Newman pisze, co dzieje się w sytuacji konfliktu między sumieniem katolika, a postępowaniem papieża. "Jeśli rozkazy papieża są dobre, może domagać się posłuszeństwa od wszystkich. Natomiast nie wolno ulegać papieżowi wtedy, kiedy błądzi lub rozkazuje rzeczy, których robić nie wolno" – brzmią słowa Newmana odczytane przez Lisickiego.

Kiedy i jak?

Dziennikarz podkreślił, że nasuwa się proste pytanie: – Jak poznać, w jakich wypadkach należy, a w jakich nie należy być posłusznym papieżowi? To jest pytanie, które zadaje sobie wielu katolików mających problem ze sprawowaniem urzędu przez Franciszka – dodał i zacytował kolejny fragment książki.

"Gdyby papież, rozkazał coś wbrew Pismu Świętemu, artykułom wiary, prawdzie sakramentów lub nakazom prawa naturalnego albo Bożego, nie należy być mu posłusznym, lecz w takich wypadkach go zignorować" – napisał święty wyniesiony na ołtarze przez Franciszka.

"Tak jak zgodne z prawem jest przeciwstawienie się papieżowi, gdyby zaatakował kogoś fizycznie, tak samo zgodne z prawem jest przeciwstawienie się mu, gdyby zaatakował dusze lub zburzył pokój w państwie. Jeszcze bardziej zaś, gdyby dążył do zniszczenia Kościoła. Jest zgodnie z prawem przeciwstawić się mu, nie wykonując jego rozkazów i przeszkadzając w spełnieniu jego woli" – brzmi kolejny fragment książki.

Nieomylność papieska

– To, co Newman przytacza, nie jest jego widzimisię. To stała nauka Kościoła. (…) Ta książeczka została napisana w 1871 r., – już po tym, jak Sobór Watykański I ogłosił nieomylność papieską, a osiem lat później papież Leon XIII wyniósł Newmana do godność kardynalskiej – tłumaczył Lisicki.

– To znaczy, że przekonanie, że papież nie ma prawa niszczenia Kościoła i wydawania rozkazów, które go niszczą, jest częścią stałej doktryny i nauki Kościoła, również już po tym czasie, kiedy Kościół zdefiniował, na czym polega nieomylność papieska – mówił redaktor naczelny "Do Rzeczy".

/ Źródło: wSensie.tv
/ dcy

Czytaj także

 154
  • skryba IP
    Nie pokładajcie ufności w dostojnikach ani w synu ziemskiego człowieka, do którego nie należy wybawienie. 4"Duch jego uchodzi, a on wraca do swej ziemi; w tymże dniu giną jego myśli.(1 Piotra 2:21) Właśnie do tego biegu zostaliście powołani, gdyż i Chrystus cierpiał za was, pozostawiając wam wzór, abyście podążali dokładnie jego śladami. (Objawienie 14:7) i mówił donośnym głosem: „Boga się bójcie i dajcie mu chwałę, ponieważ nadeszła godzina jego sądu, oddajcie więc cześć Temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód”.
    Dodaj odpowiedź 24 1
      Odpowiedzi: 0
    • Skrzypek na dachu IP
      Wolnosc slowa i podstawy epistemologii
      polegajac na poznania naszego otoczenia
      metoda zdobywania wiedzy spraw swiata
      przez nauke konczy sie tam gdzie wkracza
      wiara i metafizyka oparta na tych etycznych
      nakazach ktore ma zrodla w Chrzescianstwie .
      Dlatego mozna swiadomie pogodzic te dwie
      dziedziny bo nauka od czasu Kopernika to
      napewno przechodzi ewolucyjne zmiany a
      wiara jest niezmienna tylko pod warunkiem
      ze nieomylnosc Papieza nie wprowadza jakies
      wypaczenia etyki albo narusza zasady wartosci
      przekazane przez Zbawiciela Pana Jezusa .
      Porownac mozna przyklad odejscia od
      nakazow dekaloga tych bezboznych
      wyznawcow Mojzeszowskiej wiary
      ktorzy tlumnie poszli droga oswiecenia
      Frankistow Napoleonizmow i Marksizmu
      jakim nieszczesciem to sie skonczylo ale
      sieroty postsowieckie dalej trzymaja sie
      Postmodernistycznego szalenstwa ktore
      ten obecny uzurpator proboje uwzgledniac
      postempowe ekopoganstwo femirownosc
      genderozboczenstwo i antykapitalizm
      do Rzymskokatolickiej wiary . Brawo
      Papiez Benedykt XVI za to ze jeszcze zyjesz .
      Dodaj odpowiedź 11 1
        Odpowiedzi: 0
      • Hubertus IP
        Krytykować można zawsze, tylko trzeba mieć odpowiednie wykształcenie czy też być przygotowanym merytorycznie na polemikę. Większość adwersarzy papieża Franciszka nie ma pojęcia o podstawach wiary katolickiej. Tak było z adhortacja Amoris Latitia, jej korzenie sięgają prac św. Tomasza z Akwinu. Jak ktoś nie zna tomizmu to nie powinien wysuwa tezy, że komunię może przyjmować rozwodnik w nowy związku. W tej chwili tak łatwo uzyskać stwierdzenie nieważności ślubu, że to jest naprawdę pójście na łatwiznę tak interpretowac tą adhortację.
        Dodaj odpowiedź 7 9
          Odpowiedzi: 0
        • skryba IP
          CZY PIOTR BYŁ PIERWSZYM PAPIEŻEM
          Ewolucja papiestwa
          32 n.e.: Jezus zapowiada, że zbuduje swój Kościół, czyli zbór, na samym sobie; nie przyznaje Piotrowi prymatu
          55—64 n.e.: Apostołowie Paweł i Piotr piszą listy, w których podkreślają, że jedynym fundamentem zboru chrześcijańskiego jest Jezus
          254—257 n.e.: Stefan, biskup Rzymu, twierdzi, że jako następca Piotra posiada prymat nad pozostałymi biskupami; jednak inni biskupi, tacy jak Firmilian z Cezarei i Cyprian z Kartaginy, odrzucają jego twierdzenie
          296—304 n.e.: Powstaje pierwsza znana inskrypcja, która potwierdza używanie tytułu papa, czyli „papież”, w stosunku do biskupa Rzymu
          V wiek n.e.: Biskup Rzymu Leon I powołuje się na Ewangelię według Mateusza 16:18, żeby uzasadnić swój prymat nad pozostałymi biskupami
          VI wiek n.e.: Coraz częściej używa się określenia papa („papież”) jako tytułu biskupa Rzymu; jednak inni biskupi jeszcze do IX wieku odnoszą ten tytuł do siebie
          1075 n.e.: Grzegorz VII ogłasza, że tytuł „papież” przysługuje wyłącznie biskupowi Rzymu; wydaje dokument Dictatus Papae (Dyktat papieski), w którym — zdaniem historyka Klausa Schatza — papiestwo „stawia siebie na miejscu Chrystusa” (Prymat papieski od początków do współczesności, tłum. E. Marszał, J. Zakrzewski)
          1870 n.e.: Pierwszy Sobór Watykański orzeka, że „biskup Rzymu jest następcą św. Piotra, księcia apostołów, i prawdziwym zastępcą Chrystusa, głową całego Kościoła” https://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/2015889?q=czy+piotr+by%C5%82&p=par
          Dodaj odpowiedź 12 8
            Odpowiedzi: 2
          • Tylko Jezus IP
            Jak tak dyskutuje z wyznawcami Rzymu i powszechnego kościoła to rozumiem że wy nie wierzycie w Jezusa z Bibli tylko tego z watykanu
            Dodaj odpowiedź 7 16
              Odpowiedzi: 1

            Czytaj także