ŚwiatTrybunał Sprawiedliwości UE: Państwa członkowskie nie mają obowiązku wprowadzania związków jednopłciowych

Trybunał Sprawiedliwości UE: Państwa członkowskie nie mają obowiązku wprowadzania związków jednopłciowych

Małżeństwo
Małżeństwo / Źródło: Pixabay/ Pexels/ Domena publiczna
Dodano 4
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał orzeczenie w sprawie David L. Parris v. Trinity College Dublin, w którym po raz kolejny potwierdził, że „Państwa członkowskie mają zatem swobodę w zakresie wprowadzenia małżeństwa dla osób tej samej płci lub alternatywnej formy prawnego uznania ich relacji, a także w razie potrzeby określenia, od jakiej chwili takie małżeństwo lub taka alternatywna forma będą wywoływać skutek” - informuje Instytut Ordo Iuris.

Skarżący to 70-letni David L. Parris – obywatel zarówno Irlandii, jak i Wielkiej Brytanii, który od ponad 30 lat żył w stałym homoseksualnym związku. W 1972 r. mężczyzna został zatrudniony przez irlandzką uczelnię Trinity College Dublin w charakterze wykładowcy, stając się zarazem członkiem programu emerytalnego prowadzonego przez uczelnię. Gdy członek tego programu umiera po odejściu na emeryturę, pozostały przy życiu małżonek lub – począwszy od wskazanej daty – zarejestrowany partner ma prawo do dożywotniej renty równej dwóm trzecim kwoty należnej członkowi przed jego śmiercią. Jednakże ta renta rodzinna jest wypłacana tylko w sytuacji, gdy członek zawarł małżeństwo lub zarejestrowany związek partnerski przed ukończeniem 60. roku życia. W 2009 r., w wieku 63 lat, D. Parris zarejestrował związek partnerski w Wielkiej Brytanii, a wraz z końcem 2010 r. przeszedł na wcześniejszą emeryturę i złożył do Trinity College Dublin wniosek o uznanie uprawnienia jego zarejestrowanego partnera do renty rodzinnej po jego śmierci. Ówcześnie żaden przepis prawa irlandzkiego nie umożliwiał uznania w Irlandii związku partnerskiego zarejestrowanego przez D. Parrisa (irlandzka ustawa o związkach partnerskich weszła w życie dopiero w 2011 r.).

Wniosek został oddalony 15 listopada 2010 r. Decyzję Trinity College Dublin utrzymały następnie w mocy: urząd do spraw szkolnictwa wyższego (organ ten stwierdził w szczególności, że D. Parris przeszedł na emeryturę przed uznaniem jego zarejestrowanego związku partnerskiego przez państwo irlandzkie) oraz Equality Tribunal (trybunał ds. równouprawnienia). D. Parris odwołał się do Labour Court (sądu pracy), który z kolei postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do TSUE.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł z kolei: „Artykuł 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które w ramach zawodowego programu emerytalnego uzależnia prawo pozostałych przy życiu zarejestrowanych partnerów członków programu do uzyskania renty rodzinnej od warunku wymagającego zawarcia zarejestrowanego związku partnerskiego przed osiągnięciem przez członka wieku 60 lat, w sytuacji gdy prawo krajowe nie zezwalało danemu członkowi na zawarcie zarejestrowanego związku partnerskiego przed osiągnięciem tej granicy wieku, nie stanowi dyskryminacji ze względu na orientację seksualną”.

To kolejna z licznych spraw, które spowodowały konieczność powtarzania przez TSUE zasady autonomii państw członkowskich w obszarze prawa małżeńskiego i rodzinnego (wynikającej z art. 9 Karty Praw Podstawowych UE). Jednoznacznego potwierdzenia tej zasady w akcie prawa stanowionego domagają się m.in. autorzy Europejskiej Inicjatywy Ustawodawczej „Mama, Tata i Dzieci”.

/ Źródło: Ordo Iuris
/ api

Czytaj także

 4
  • wawiak IP
    Sejm pisu powinien wprowadzić podatek zwany "bykowym".
    Dodaj odpowiedź 6 12
      Odpowiedzi: 3

    Czytaj także