POLIN wybiela stalinowską prokurator? Działacze MW przerwali spotkanie

W środę (2 września) w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie odbyło się spotkanie autorskie wokół książki Katarzyny Kwiatkowskiej-Moskalewicz pt. "Stygmat. Helena Wolińska i Włodzimierz Brus. Biografia". W opublikowanym w mediach społecznościowych zaproszeniu na to wydarzenie padły zdumiewające słowa: "Zbrodniarka czy ofiara? A może to pytanie jest zbyt proste?".

"Co się stanie, jeśli zamiast wydawać kolejny wyrok, spróbujemy przyjrzeć się ich biografiom w całej ich niewygodnej złożoności?" – pytało Muzeum POLIN, określając stalinowską prokurator jako "jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci PRL".

Młodzież Wszechpolska przerwała wydarzenie

Spotkanie przerwała Młodzież Wszechpolska. "Nasi działacze zostali fizycznie zaatakowani przez »tolerancyjną« publikę. Ponadto usłyszeliśmy, że jesteśmy »narodowo-katolickimi kur**mi« oraz że powinno się nas zamknąć w sali i… »zagłodzić«. To, delikatnie rzecz ujmując, dość niestosowne słowa, biorąc pod uwagę miejsce prelekcji. Oczywiście, pomimo prób fizycznego ataku, nasi działacze skutecznie zażegnali zagrożenie" – przekazał na platformie X prezes MW Marcin Osowski.

Kim była Helena Wolińska?

Helena Wolińska-Brus, a tak naprawdę Fajga Mindla Danielak, urodziła się 27 lutego 1919 r. w Warszawie. W 1936 r., jako 17-latka, wstąpiła do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. W 1942 r. wydostała się z getta. Od 1 sierpnia 1942 r. do 31 lipca 1944 r. służyła w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, gdzie kierowała biurem Sztabu Głównego. Od sierpnia 1944 r. do marca 1949 r. była szefową Wydziału Kadr w Komendzie Głównej Milicji Obywatelskiej. Potem pracowała w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

Oskarżała w procesach politycznych okresu stalinizmu, w tym zakończonych tzw. mordami sądowymi. Wraz z Józefem Światłą prowadziła śledztwo przeciw skazanemu w kwietniu 1952 r. na śmierć przez powieszenie gen. Augustowi Emilowi Fieldorfowi "Nilowi".

Zasiadała w komisji weryfikującej sędziów i prokuratorów wojskowych. Po 1956 r. pracowała w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR, skąd zwolniono ją w 1968 r. w wyniku czystek antysemickich. Wkrótce potem wyjechała z Polski. Otrzymała obywatelstwo Wielkiej Brytanii. Zmarła 27 listopada 2008 r. w Oksfordzie.