Serce Dobrego Pasterza. Nadzieja dla Polski w czasach ostatecznych

Co miesiąc tysiące pielgrzymów ze wszystkich zakątków Polski przybywają do pięknego drewnianego kościółka na Podlasiu, by zawierzyć swoje rodziny i domy Sercu Jezusa.

Nasza Ojczyzna już trzy razy była poświęcana Sercu Zbawiciela – w roku 1920: Polscy biskupi zawierzyli naród na Jasnej Górze, gdy Armia Czerwona szła na Warszawę, w roku 1921: jako dziękczynienie za odzyskanie niepodległości i w roku 2021: Episkopat Polski uroczyście odnowił ten akt w setną jego rocznicę.

Niniejszy tekst to fragment książki Grzegorza Kasjaniuka pt. Modlitewnik Milejczycki, wyd. Fronda

Na listopad

Rozmyślanie na pierwszy piątek listopada.

O zaletach Najświętszego Serca Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie Ołtarza

I. Przedstaw sobie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, tak jak się objawił błogosławionej Małgorzacie, pokazując Jej zranione Swe Serce, całe w płomieniach, otoczone cierniową koroną i z krzyżem w Niem zatkniętym. I do czegóż cię ten obraz pobudza? Ach! Do oddania Mu czci i miłości najgorętszej, jakiej się domaga samo Bóstwo, z którym połączone jest Najświętsze Serce Jezusa. Podczas Wcielenia natura Boska połączyła się rzeczywiście nie tylko z duszą, ale i z czcigodnym ciałem Pana Jezusa; przeto i Serce Pana Jezusa zostało także połączone osobiście z Bóstwem Słowa Ojca Przedwiecznego; było więc i będzie zawsze Sercem Boskim, Sercem Boga. Bóg zatem jest początkiem istnienia tego Serca. Serce Pana Jezusa żyje nie tylko ludzkim, ale i Boskim życiem. Stąd także do Bóstwa, jako do głównego celu, odnoszą się owe najwyższej czci pokłony, które Mu składamy i składać Mu jesteśmy winni. Kiedy więc korzysz się przed obrazem Serca Pana Jezusa, ożywiaj w sobie najgłębsze uczucia czci i hołdu.

Jakże bowiem wielkie, jak obfite skarby spływają do tego Serca Boga-człowieka z Jego tak ścisłego związku z naturą Boską! O Serce czyste czystością samego Boga! Serce miłujące miłością Boga! Serce święte świętością samego Boga! Serce mocne mocą samego Boga! Serce słodkie, szczodre, wierne, wspaniałe – słodyczą, szczodrością, wiernością, wspaniałością samego Boga! Serce godne czci i miłości – czci i miłości samego Boga! Dzisiaj dopiero poznaję może trochę, czym Ty jesteś dla mnie! Ach, Panie, Oblubieńcze mój! Spraw, żeby serce moje godne było stać się ofiarą dla Twego Serca! Tak zaiste, duszo wierna! Tego to Bóg żąda od ciebie! Serce Oblubieńca twego okazało się tak szlachetnym, czystym, świętym, wiernym i mocnym dlatego, żeby się stało doskonałym wzorem dla twego nędznego serca. Porównaj pilnie pod względem tych darów Serce Chrystusowe z twoim. Badaj, w czym i dlaczego tak wielka, przerażająca różnica między nimi zachodzi? Każde ludzkie serce ma swoją słabą stronę. Ach! Właśnie dlatego powinnaś obrać sobie nade wszystko za wzór to Serce Przenajświętsze! (…)

Niniejszy tekst to fragment książki Grzegorza Kasjaniuka pt. Modlitewnik Milejczycki, wyd. Fronda

*

Kopie obrazu z Milejczyc zakupione przez wdzięcznych pielgrzymów, którzy odebrali duchowe łaski, peregrynują po wielu regionach Polski.

Skąd wziął się w Milejczycach ten cudowny obraz mający do tego wielką wartość artystyczną? Niektórzy historycy sugerują, że obraz Najświętszego Serca Jezusa pierwotnie mógł odbierać cześć w katedrze w Drohiczynie. Został namalowany pod koniec XVII wieku i jest najstarszym z wizerunków Najświętszego Serca Pana Jezusa w Polsce, a być może nawet na całym świecie.

Więcej: