Przed naszym 20-piętrowym blokiem leży stos paczek. Nikt ich nie rusza, czekają widocznie na kuriera, który je rozdzieli na dziesiątki, może nawet setki odbiorców. Człowiek się dziwi, że w ogóle jeszcze ktoś w Chinach kupuje w sklepie.
O tyle łatwiej jest zamówić. Dwa kilogramy pomarańcz, herbata, gąbki kuchenne? Kurier przyniesie pod drzwi. Jesteśmy w Szanghaju. Wiele jest tu rzeczy dziwnych dla człowieka, który przyjechał z Europy. Ulice bez jednego śmiecia, bo jeśli ktoś rzuci papierek, to zaraz na swoją wielką śmietniczkę zgarnie go jeden z setek śmieciarzy. Segregujemy śmiecie w mieszkaniu, ale i tak przypisana do altany śmieciowej pracowniczka dokona ponownej analizy, bo wiadomo – lokatorzy nie umieją.
Artykuł został opublikowany w najnowszym wydaniu tygodnika Do Rzeczy .
© ℗
Materiał chroniony prawem autorskim.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.