– Byliśmy na obiedzie w restauracji. Przyjaźnimy się, nasze rodziny się przyjaźnią. Właściwie to już się pożegnaliśmy, natomiast (...) usłyszeliśmy strzały. Mój syn zwrócił uwagę, że ludzie strzelają do siebie i upadają na ziemię. Te strzały dość szybko ustały. To był moment, kiedy podjęliśmy decyzję, żeby udać się na miejsce strzelaniny, bo jak są strzały, to prawdopodobnie są też ofiary. I tak się znaleźliśmy w oku tego cyklonu – relacjonował prof. Michał Pędziwiatr.
– Nie byliśmy tam jedyni. Właściwie w tym samym czasie na miejscu pojawiła się policja. Chciałbym zdementować to, że policji nie było na miejscu (...). Byli też przechodnie, którzy zaangażowali się w pomoc – podkreślił.
– To nie jest tak, że my tam odegraliśmy główną rolę. Tę rolę odgrywały również inne osoby, które są z imienia niewymienione, natomiast trzeba o nich wspomnieć tutaj – mówił lekarz. Podkreślili, że funkcjonariusze nie tylko zabezpieczali teren, ale również byli przygotowani do udzielania pomocy rannym. Część z nich miała przeszkolenie ratownicze, a radiowozy były wyposażone w apteczki. To właśnie od policjantów chirurdzy otrzymali pierwsze podstawowe środki medyczne.
Chirurdzy ruszyli z pomocą. "Uparliśmy się"
Prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak ze Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, spędzali niedzielę z rodzinami na obiedzie na Rynku Głównym w Krakowie, gdy zamachowiec zaczął oddawać strzały do przypadkowych ludzi. Jak opowiedzieli później mediom, to syn jednego z lekarzy zwrócił uwagę, że ludzie padają na ziemię. – Oczywiście, że się baliśmy. Natomiast jakoś nie myśleliśmy o tym – przyznał prof. Pędziwiatr.
– Właściwie zrobiliśmy mniej, niż zrobiliby ratownicy z karetki, jest tylko jeden problem – tam nie było ratowników i karetki. Bo wszystkie karetki pojechały na Rynek w Krakowie. Czekaliśmy na karetkę – wyjaśnił lekarz.
– Uparliśmy się, żeby ten konkretny pacjent [ranny policjant – red.] pojechał do tego szpitala, gdzie jest oddział torako- i kardiochirurgii – powiedział chirurg, podkreślając, że chodzi o Szpital im. Jana Pawła II.
– Głównym bohaterem i osobą, której należą się podziękowania, jest ten policjant z rozległą raną klatki piersiowej, który obezwładnił zamachowca. Wykazał się szczególnym heroizmem – stwierdził dr Mateusz Wierdak, który nie miał wątpliwości, że działania funkcjonariusza zakończyły ciąg dramatycznych wydarzeń.
Czytaj też:
Atak w Krakowie. Sekcje zwłok ofiar i decyzja o losach napastnika Czytaj też:
Prezydent zamierza odznaczyć bohaterskich policjantów