Wydawać by się mogło, że filmowa kultura jest całkowicie pochłonięta samozadowoleniem zysku. Gdy się patrzy na zalew głupawych opowiastek o superbohaterach lub promocji „dolce vita” bez zobowiązań zalewających kina i filmowe streamingi, można odnieść wrażenie, że nic innego się już nie produkuje.
Jednak tegoroczny festiwal filmowy w Cannes i La Biennale di Venezia temu przeczą. Coś się zmienia w europejskiej kulturze filmowej. Rok 2026 staje się zaiste powrotem do kina moralnych poszukiwań. Nie sposób nie dostrzec ponownego pochylenia się na tych najważniejszych festiwalach filmowych w Europie nad kinem moralnym, które zostawili nam i światu Krzysztof Piesiewicz i Krzysztof Kieślowski. Zarówno w Cannes, jak i w Wenecji były pokazane filmy inspirowane „Dekalogiem” naszych twórców. W Cannes w postaci „Historii równoległych” Asghara Farhadiego, a w Wenecji w postaci „Possible Love” w reżyserii Lee Chang-donga. I wszędzie tematy „Dekalogu” zmuszały współczesnego festiwalowego widza do myślenia. A on wyczekiwał tego myślenia.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
