Licencja na zabijanie
  • Jerzy KarwelisAutor:Jerzy Karwelis

Licencja na zabijanie

Dodano: 
fot. zdjęcie ilustracyjne
fot. zdjęcie ilustracyjne Źródło: PAP / Wojciech Pacewicz
Polskie przepisy chronią agresywne psy bardziej niż ich ludzkie ofiary, przez co zwierzęta, które spowodowały śmiertelne ataki, bez przeszkód wracają na nasze ulice, skwery i place zabaw

Miał 45 lat, był kierowcą tira. 12 października 2025 r. zatrzymał się na MOP Racula, bo tachometr wskazywał na konieczną przerwę w jeździe. Poszedł więc na grzyby do okolicznego kompleksu leśnego. Psy zaatakowały go nagle, były to trzy owczarki belgijskie, które nie po raz pierwszy uciekły z terenu pobliskiej strzelnicy. Zaatakowały jak polujące stado; postawny 190-centymetrowy mężczyzna nie miał szans. Zdążył jeszcze zadzwonić po pogotowie, zanim zemdlał. Badania stwierdziły później, że owczarki „dojadały” części ciała nieprzytomnego mężczyzny. W szpitalu, ratując go, amputowano mu wszystkie kończyny. Niestety po trzech dniach walki i cierpień kierowca zmarł.

Jak państwo sądzą, co się stało z tymi psami? Otóż te trzy owczarki mogą państwo państwo spotkać obecnie na ulicy. Tak. Chodzące być może i bez kagańców, i bez smyczy. Biegające nawet po placach zabaw dla dzieci. Możecie je prawdopodobnie spotkać w tym samym trzyczłonowym stadzie, w którym zagryzły kierowcę. Pozwala na to prawo polskie, które humanizuje relacje ze zwierzętami, dając – uwaga! – kolejną szansę na poprawę agresywnych zwierząt. Nawet kosztem zagrożenia każdego z nas. Dlaczego tak się dzieje?

Artykuł został opublikowany w najnowszym wydaniu tygodnika Do Rzeczy.
Czytaj także