Każde państwo podlega jednocześnie swojemu porządkowi prawnemu i porządkowi prawnomiędzynarodowemu. Nawet jeśli oba są ze sobą sprzeczne i nakładają na państwo przeciwne obowiązki.
Pomieszanie z poplątaniem
Podważanie rangi konstytucji w wykonaniu rządzącej w Polsce koalicji przekracza wszelkie granice. Począwszy od logiki, przez interes państwa, a skończywszy na granicy racjonalności. Głównym instrumentem używanym w tych działaniach jest prawo międzynarodowe. Od polityków słuchamy, że Strasburg każe jedno, TSUE drugie. A wszystko trzeba realizować, bo to prawny obowiązek.
Prawda jest inna. Rząd uznał, że nie mając w prawie krajowym kompetencji do wielu działań, będzie je legalizował w oparciu o prawo międzynarodowe. I to bez względu na konstytucję. Dlatego postanowiłem przypomnieć, że konstytucja jest w Polsce ważniejsza od prawa międzynarodowego. I wyjaśnić dlaczego.
Po pierwszej oczywistości o podległości państwa dwóm porządkom prawnym czas na drugą. Otóż nawet jeśli skutkiem tego podwójnego podlegania są sprzeczne obowiązki, to nie jest możliwe odrzucanie obowiązku wynikającego z prawa krajowego na rzecz tego pochodzącego z prawa międzynarodowego, jeśli takiej możliwości nie daje konstytucja. A jeśli taka możliwość istnieje, to prawo krajowe można odrzucać tylko w takim zakresie, w jakim konstytucja na to pozwala.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
