Co ciekawe, aktualne sondaże nie wskazują na poważne przesunięcia preferencji wyborczych. Wynik przyszłych wyborów do Sejmu i Senatu jest nadal otwarty, jeśli w ogóle dojdzie do wyborów.
Co więc może zrobić opozycja szerokiej prawicy, aby powstrzymać dalszy zamach stanu? Cel łatwo określić, ale ciężko osiągnąć. Trzeba zmienić rząd. Tutaj opozycja jest zgodna. Problem w tym, że o tym decyduje większość w Sejmie, która aktualnie dokonuje zamachu stanu lub przynajmniej biernie go wspiera.
Wielu komentatorów wskazuje na osobę Kosiniaka-Kamysza, ministra obrony narodowej (MON) i przewodniczącego Polskiego Stronnictwa Ludowego (PSL). Jeśli on poprze rozwiązanie Sejmu lub zmianę premiera, wtedy da się powstrzymać zamach stanu.
Wielu ideowcom się to nie spodoba, ale trzeba Kosiniakowi-Kamyszowi zaproponować ugodę, która umożliwi mu zachowanie samodzielności politycznej zarówno wobec Tuska, jak i wobec opozycji. Liczy się tylko interes.
Propozycja jakiejś amnestii to zdecydowanie za mało. Z jego perspektywy nie byłoby mądre zdawanie się na łaskę prezydenta i liderów opozycji. PSL musi mieć perspektywę przetrwania w najbliższych wyborach.
Co może dać taką perspektywę? Oprócz amnestii powinno się zaproponować dwie istotne zmiany Kodeksu wyborczego, które nowa większość przegłosuje jeszcze przed wyborami.
Po pierwsze: zmniejszenie progu wyborczego do 3%. Po drugie: zastąpienie metody d’Hondta metodą Hare’a-Niemeyera. Czemu taka oferta może być atrakcyjna dla Kosiniaka, ale także dla Morawieckiego i Zandberga?
Bo odpowiada ich interesom, a w obecnej sytuacji także interesom PiS-u, Konfederacji i Korony! Czyli odpowiada interesom nowej większości w Sejmie! Przede wszystkim oddala scenariusz wspólnej listy KO–PSL i daje PSL realną szansę na samodzielne przetrwanie polityczne.
PSL ma dużą szansę przekroczyć próg 3% i uzyskać satysfakcjonującą liczbę posłów dzięki zniesieniu metody d’Hondta, ponieważ metoda Hare’a-Niemeyera wyeliminuje premiowanie dużych partii kosztem małych przy przeliczaniu głosów na mandaty.
Daje to PSL możliwość zaprezentowania się jako alternatywa dla Tuska i przyjęcia w swoje szeregi tych polityków, którzy nie zgadzają się na zamach stanu, a tym samym nawet politycznego wzmocnienia się.
Czasu jest niewiele, bo trzeba uwzględnić zasadę sześciomiesięcznej ciszy legislacyjnej w prawie wyborczym. Dążenie do takiej ugody po prostu odpowiada polskiej racji stanu. Wszyscy liderzy opozycji, jak i prezydent, powinni taki wariant rozważyć. Dobro Polski jest stawką w tej grze i trzeba ją mądrze rozegrać.
Adam Gołkontt – Filozof, katolik, mąż i ojciec szóstki dzieci. Przewodniczący stowarzyszenia "Polacy dla Współpracy z AfD" i pracownik biura posła AfD do Bundestagu Götza Frömminga