Repatriacja przyśpieszyła

Repatriacja przyśpieszyła

Dodano: 
Kazachstan, rok 1941. Grupa deportowanych Polaków pracujących w kołchozie
Kazachstan, rok 1941. Grupa deportowanych Polaków pracujących w kołchozie Źródło: NN, zbiory Ośrodka Karta. Udostępniła Krystyna Dąbrowska
W ciągu 10 lat do kraju ma przyjechać 10 tys. rodaków. Nowa ustawa zapewnia im pobyt w ośrodku i 25 tys. zł po jego opuszczeniu.

Jedziemy przez step, na zachód od Astany. – Wy Polacy? – pyta kierowca busa, siwiejący Kazach. – Tak – odpowiadamy. – W Szortandach pod kościół? – No oczywiście! – Dobrze, że tak swoim pomagacie. Puszczę wam Annę German – z uśmiechem kiwa głową kierowca. Na kazachskim stepie rozbrzmiewa śpiew Anny German, potem polonez Ogińskiego, wreszcie jakieś disco kazach. Pełen surrealizm. Pytanie, jakie się pojawia przy okazji tej dość niezwykłej rozmowy: Czy rzeczywiście wystarczająco pomagamy naszym rodakom w Kazachstanie? Czy obecna akcja repatriacyjna, określana jako „Wielki Powrót”, może ich (i nas) satysfakcjonować? I czy mamy plan wsparcia tych, którzy z szans na powrót nie skorzystają?

Cały artykuł dostępny jest w 2/2018 wydaniu tygodnika Do Rzeczy.

Autor: Piotr Kościński
Czytaj także