Baszta koło dworu

Baszta koło dworu

Dodano: 
Jacek Komuda
Jacek Komuda Źródło: PAP / Grzegorz Michałowski
PRZEWODNIK TURYSTYCZNY PO I RZECZYPOSPOLITEJ | Pisałem już, że prawie każdy dwór w XVII i na początku XVIII w., w województwach wschodnich Rzeczypospolitej, był małą twierdzą, zwaną zresztą fortalicjum; otoczoną wałami, ostrokołami lub parkanami, czyli murami z drewna.

Każdy też, choćby na zaścianku, miał basztę, czyli wieżę, której nie należy mylić z opisywanym przez nas wcześniej lamusem. Lamus często stanowił pozostałość po mieszkaniu przodków – dworze wieżowym lub nawet wieży rycerskiej. Baszta zaś zbudowana była dla obrony i splendoru. Zwykle było ich kilka, były oczywiście elementem całego obwodu obronnego.

Marcin Madaliński, starosta przemyski, zmarły w 1668 r. – jak przekazuje Władysław Łoziński – miał przy dworze w swojej wsi Drozdowicach aż pięć takich wież na wysokim wale. Jedna była na rogu od pola, z drzewa jodłowego, okrągłego, to znaczy wybudowana z dyli, to jest – mówiąc dzisiejszym językiem – okrąglaków.

Pozostało 83% tekstu

Ten i wiele innych artykułów możecie Państwo przeczytać już teraz.

Zapraszamy do wypróbowania DO RZECZY+ w promocji lub do skorzystania z ofert specjalnych z prezentami

Otrzymacie Państwo: wydania tygodnika „Do Rzeczy”, miesięcznika „Historia Do Rzeczy”, dodatkowe artykuły i programy naszych publicystów: Pawła Lisickiego, Rafała A. Ziemkiewicza, Wojciecha Cejrowskiego.

Czytając wspieracie Państwo naszą pracę. Dziękujemy!

Dostęp aktywowany? Zaloguj się

NOWE ARTYKUŁY W „DO RZECZY+”

Felieton został opublikowany w 9/2025 wydaniu tygodnika Do Rzeczy.

Autor: Jacek Komuda
Czytaj także