Batoh – sarmacki Katyń

Batoh – sarmacki Katyń

Dodano: 
Pomnik Bohdana Chmielnickiego
Pomnik Bohdana Chmielnickiego Źródło: Wikimedia Commons / Magnus Manske - Creative Commons Attribution 2.0
Edward Stępień Bohdan Chmielnicki osobiście doglądał rzezi na polskich jeńcach. Zabijano ich w różny, hańbiący żołnierzy sposób – siekierami, pikami, toporami, a najczęściej podrzynano im gardła. To okrucieństwo było potem naśladowane na Kresach Wschodnich w 1943 r.

Z darzenia, do których doszło w dniach 3 i 4 czerwca 1652 r., są w historii Polski tragiczne, ale przede wszystkim stanowią czarną kartę dziejów Ukrainy. W ciągu tych dwóch dni Bohdan Chmielnicki nakazał w okrutny sposób wymordować ok. 3 tys. bezbronnych polskich jeńców. Banderowcy na Wołyniu w 1943 r. mieli gotowe wzorce postępowania.

Rok 1652 był dla Polski niepomyślny. Zaczęło się od skazania przez sąd marszałkowski na karę śmierci zdrajcy Hieronima Radziejowskiego, ale sejm, po zatwierdzeniu tego wyroku, został po raz pierwszy zerwany w wyniku weta posła Władysława Sicińskiego. Zaczęły się również epidemie dżumy, tyfusu plamistego i czarnej ospy, które przez następne 11 lat szalały w I Rzeczypospolitej. Jednym z nieszczęść, które dotknęły Polskę, była bitwa pod Batohem, która rozegrała się w dniach 1 i 2 czerwca 1652 r.

Artykuł został opublikowany w najnowszym wydaniu tygodnika Do Rzeczy.
Czytaj także