Napoleon i Polacy

Napoleon i Polacy

Dodano: 
"Wielka Armia przekracza Berezynę". Obraz Januarego Suchodolskiego
"Wielka Armia przekracza Berezynę". Obraz Januarego Suchodolskiego Źródło: Wikimedia Commons
Jerzy Miziołek | Mija 200 lat od śmierci Napoleona, a pamięć o nim trwa nieustannie – przywoływana w hymnie, „Panu Tadeuszu” i setkach innych, niekiedy zapomnianych pism, m.in. Leona Potockiego i Stanisława Wąsowicza, 
strażnika życia cesarza w drodze do Paryża w 1812 r.

Ludwik Jabłonowski, urodzony w Warszawie w 1810 r., tak opisał swoje zauroczenie Napoleonem: „Gdy Wielki ciągnął na Moskwę, nie mogłem mieć więcej jak kilkanaście miesięcy, jednak pamiętam wyraźnie i widzę się jasno na rękach jakiejś prostej kobiety, stojącej w bramie domu, a patrzę na ciągnącego na czele sztabu Cesarza. Może przypadkiem spojrzał na mnie, a tym spojrzeniem ujął ducha mego w magnetyczną niewolę, która trwa i trwać będzie do śmierci”.

Cały artykuł dostępny jest w 18/2021 wydaniu tygodnika Do Rzeczy.

Czytaj także