Czy afera Dawida Kacprzyka i jej kolejne „follow-upy” staną się oczekiwanym przez opozycję „gamechangerem”, czy ponownie doprowadzą do upadku władzy Tuska, jak sławne „ośmiorniczki” – jeszcze nie sposób przewidzieć. Ale niewątpliwie ma taki potencjał. Dlatego nigdy jeszcze obóz rządowy nie był tak spanikowany. Widać to zarówno w zachowaniach polityków, jak i w publikacjach zaglądających w kuluary dziennikarzy, i to także tych bliskich władzy, którzy sami czują się przerażeni perspektywą jej upadku.
Dotychczasowe polityczne dzieje III RP pokazały, że wyborcy pozwalają politykom na wiele, ale jednego nie wybaczają: arogancji. A sprawa Warszawskiego Szpitala Południowego to właśnie modelowy wręcz przykład arogancji władzy. Publiczny szpital zamieniono w folwark, na którym panoszył się jakiś małolat, bez kwalifikacji, ale będący faworytem szefów, wszystkich, jak i on sam, z nominacji partyjnej.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
