POCZET POLSKICH WODZÓW 11 października 1616 r. pod Starodubem od starej rany w nogę z łuku umarł Aleksander Józef Lisowski, twórca i dowódca formacji lekkiej jazdy zwanej później od jego nazwiska lisowczykami.
Wbrew temu, co można by sądzić, śmierć wodza była tylko początkiem niezwykłej historii tej formacji lekkiej jazdy, która zasłynęła w wojnach przeciwko Moskwie, Turcji, a na koniec w czasie wojny trzydziestoletniej. Hetmanowi Janowi Karolowi Chodkiewiczowi, odpowiedzialnemu za obronę pogranicza przed Moskwą, zależało na utrzymaniu w służbie całego pułku, zaproponował zatem na dowódcę rtm. Mikołaja Ruckiego. Został on niechętnie przyjęty przez ludzi Lisowskiego. Jednak pułk zagończyków odbył pod jego komendą wyprawę na Kursk, który zdobył i spalił. Pobił także pod Kromami znaczny oddział wroga, a potem zawrócił w granice Rzeczypospolitej i rozłożył się na leżach zimowych w okolicach Rzeczycy.
Artykuł został opublikowany w najnowszym wydaniu tygodnika Do Rzeczy .
© ℗
Materiał chroniony prawem autorskim.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
