W świecie przyrody są organizmy samożywne, które samodzielnie przeprowadzają biosyntezę złożonych związków organicznych w procesie fotosyntezy, np. rośliny. Natomiast w królestwie zwierząt, do którego należy także człowiek, nie ma takiej możliwości i wszystkie gatunki są cudzożywne, to znaczy, że zjadają one inne organizmy. Oczywiście jest duże zróżnicowanie i np. jedne odżywiają się tylko roślinami, drapieżniki zjadają mięso, a gatunki wszystkożerne (pantofagi) nie wykazują specjalizacji pokarmowej i odżywiają się zarówno pokarmem mięsnym, jak i roślinnym, i to żywym lub martwym.
Człowiek rozumny czyli Homo sapiens jest gatunkiem wszystkożernym, inaczej omnivora („omnis” – wszystko, „vorare” – pożerać). Wszystkożerność jest doskonałym przystosowaniem ewolucyjnym pozwalającym odżywiać się tym, co akurat jest dostępne. Jest to możliwe dzięki specyficznej budowie układu pokarmowego, który trawi każdy rodzaj zjedzonego pożywienia. W sytuacji, gdy żywności jest pod dostatkiem, a nawet jest jej nadmiar, wszystkożercy mają możliwość wyboru i mogą jeść to, na co mają ochotę. To właśnie ta możliwość wyboru jest przedmiotem dyskusji, w myśl zasady XIX-wiecznego francuskiego pisarza Jeana Anthelme’a Brillata-Savarina, który powiedział „pokaż mi, co jesz, a powiem ci, kim jesteś”.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.