Dzisiaj trudno to sobie wyobrazić, lecz historia kina wcale nie zaczęła się w Hollywood. Krainą dzieciństwa nowego medium była Europa, a jednym z ojców sukcesu – Gabriel Maximillien Leuville, lepiej znany jako Max Linder.
Rodzina, zajmująca się od pokoleń winiarstwem, nie pochwalała jego artystycznych pasji. Jako aktor wykazał się podziwu godną intuicją, porzucając teatr dla X muzy. Chciał zostać królem komedii. Wymyślał, reżyserował i grał główne role w dziesiątkach krótkich filmów. Publika śmiała się do rozpuku z eleganta bezradnego wobec przeciwności losu, a bracia Pathé liczyli pieniądze. Gestów, min i atrybutów (wąsik, filcowy kapelusz, laska) Lindera nie chroniły żadne prawa autorskie. Inni komicy, na czele z Chaplinem, papugowali go ile wlezie. Maxa i Charliego łączyła również słabość do młodych kobiet. Ślub z 17-letnią Ninette, którą poznał w alpejskim kurorcie i uprowadził do Nicei, zrujnował reputację gwiazdora w ojczyźnie.
© ℗
Materiał chroniony prawem autorskim.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.