Tak niedawno, że nikt nie pamięta

To raczej wyraz zdziwienia, że „ja tam się znalazłem”. Niejednokrotnie autor wspomina dzieciństwo i młodość, jakby chciał pokazać dystans, jaki wiódł go na szczyt władzy. I to jest bardzo ciekawy aspekt książki. Można sobie bowiem wyobrażać, co czuł młody, 40-letni prawnik, do niedawna żyjący dość prywatnym życiem rodzinnym, gdy został w krótkim czasie wiceministrem, europosłem i prezydentem. Niejednego tak szybka droga na szczyt mogłaby przyprawić o zawroty głowy i katastrofalne błędy. Andrzej Duda szybko wcielił się w prezydenturę, która stała się jego misją i pasją.