Tatarskie kąty i turmy
  • Jacek KomudaAutor:Jacek Komuda

Tatarskie kąty i turmy

Dodano: 
Jacek Komuda
Jacek Komuda / Źródło: PAP / Grzegorz Michałowski
Przewodnik turystyczny po I Rzeczpospolitej II Jednym z charakterystycznych miejsc w litewskich miastach XVI i XVII stulecia były ulice, dzielnice lub całe przedmieścia zwane „tatarskimi kątami” lub „końcami”.

Zamieszkiwała je ludność złożona z Lipków, czyli tatarów polsko-litewskich, osiedlanych jeszcze za czasów króla Władysława Jagiełły i Kazimierza Jagiellończyka. Miejsca takie w XVI w., jak podają Piotr Borawski i Aleksander Dubiński, występowały w Wilnie, Trokach, Augustowie, Ostrogu i Grodnie. W Mińsku na Litwie po 1506 r. osiedlono przymusowo dużą liczbę tatarskich jeńców wziętych w niewolę przez Michała Glińskiego po wygranej bitwie pod Kleckiem; mieszkali na przedmieściu zwanym Tatarskim Końcem. Pod koniec stulecia było ich ponad 400, a w 1617 r. otrzymali pozwolenie na zbudowanie drewnianego meczetu.

Cały felieton dostępny jest w 14/2021 wydaniu tygodnika Do Rzeczy.

 0
Czytaj także