Klątwa papieska
  • Rafał A. ZiemkiewiczAutor:Rafał A. Ziemkiewicz

Klątwa papieska

Dodano: 
Przewodniczący Platformy Obywatelskiej Donald Tusk
Przewodniczący Platformy Obywatelskiej Donald TuskŹródło:PAP / Zbigniew Meissner
„W polityce jak nie idzie, to nie idzie” – podsumował kiedyś fatalną passę lewicy Włodzimierz Czarzasty. Dziś to samo może powtórzyć Tusk. Najbardziej nie idzie, odkąd media postrzegane jako dyspozycyjne wobec PO zaatakowały pamięć Jana Pawła II, ale nieszczęścia opozycji zaczęły się wcześniej.

Kiedy ponad 18 lat temu media dowiedziały się, że Donald Tusk po 27 latach szczęśliwego „cywilnego” pożycia z małżonką wziął z nią ślub kościelny, i połączyły ten fakt ze zbliżającymi się podwójnymi wyborami – parlamentarnymi oraz prezydenckimi – przewodniczący Platformy Obywatelskiej tłumaczył, że zbieżność w czasie jest czystym przypadkiem: ślub kościelny, przez złe siły przedstawiany jako „uzupełnienie papierów” na użytek kampanii, był w istocie wynikiem szczerego przeżycia religijnego, które Tusk i jego rodzina dzielili z całą Polską na początku tego roku, towarzysząc odchodzeniu Jana Pawła II. Nie wydaje się, aby to zapomniane już dziś nawrócenie zaliczone zostało w procesie beatyfikacyjnym do oficjalnych cudów św. Jana Pawła II, i słusznie, bo okazało się, jak widzimy, nietrwałe. Ale w kontekście reakcji lewicowo-liberalnej opozycji na marsze papieskie w Niedzielę Palmową warto je przypomnieć.

Sondaże partyjne wprawdzie niewiele się jeszcze po publikacji przez Agorę książki Ekkego Overbeeka i emisji w TVN reportażu Marcina Gutowskiego zmieniły (notowania PO zmalały w większości z nich o 2–4 pkt. proc., notowania PiS nie wzrosły), ale

Artykuł został opublikowany w 15/2023 wydaniu tygodnika Do Rzeczy.

Czytaj także